Kombinatoryka to teoria obliczania liczby elementów w zbiorach skończonych. Rozwój kombinatoryki zawdzięczamy... a jakże, grom hazardowym, a także rachunkowi prawdopodobieństwa, teorii grafów, teorii informacji i innym działom matematyki. Stanowi jeden z działów tak zwanej matematyki dyskretnej. Podstawowymi pojęciami kombinatoryki są: permutacje, kombinacje, wariacje (z powtórzeniami lub bez). Kombinatoryka jest głównym narzędziem rachunku prawdopodobieństwa.
Podstawowe pojęcia występujące w kombinatoryce
| Silnia |
Niech n oznacza
liczbę naturalną. Definiujemy n silnia (i oznaczamy n!) jako:
0! = 1
n! = 1 · 2 · 3 · ... · (n - 1) · n, n ≥ 1
Obrazowo mówiąc jest to po prostu iloczyn kolejnych liczb naturalnych od 1 do n. n! wyraża liczbę możliwych ustawień zbioru n-elementowego. Przykładowo, z cyfr od 1 do 5 można ułożyć 1·2·3·4·5 = 120 różnych liczb (wykorzystując jedną cyfrę tylko raz).
| Symbol Newtona |
Symbol Newtona jest liczbą możliwości w jaki możemy ze zbioru n-elementowego utworzyć zbiór k-elementowy. Definiujemy go następująco:
![]()
gdzie k, n ∈ N, 0 ≤ k ≤ n
Przykładowo: na ile różnych sposobów możemy wybrać 3 kapelusze spośród 6? Zbiór n-elementowy to nasz zbiór kapeluszy. Zatem n=6, bedziemy wybierali za każdym razem 3 kapelusze, zatem k=3. Otrzymujemy: zatem n!/k!(n-k)! = 6!/3!(6-3)! = 20. Zatem na 20 sposobów. Sporo...
Bodaj najpiękniejszym zastosowaniem symbolu Newtona jest tzw. dwumian Newtona. Chodzi o n-tą potęgę sumy. Wzór na kwadrat i sześcian sumy mamy w małym palcu. Okazuje się, że:

Rozpisując to na składniki mamy:
![]()
| Permutacje (bez powtórzeń i z powtórzeniami) |
Permutacją bez powtórzeń zbioru n-elementowego nazywamy każdy ciąg n-wyrazowy utworzony ze wszystkich elementów tego zbioru. Liczba permutacji bez powtórzeń Pn zbioru n-elementowego wynosi właśnie n!.
Permutacją z powtórzeniami zbioru n-elementowego nazywamy każdy ciąg n-wyrazowy utworzony z elementów tego zbioru, wśród których pewne elementy powtarzają się odpowiednio n1,n2, ... nk razy.
Liczba permutacji z powtórzeniami zbioru n-elementowego, wśród których pewne elementy powtarzają się odpowiednio n1,n2, ... nk razy:
![]()
| Kombinacje |
Kombinacją k-elementową ze zbioru n-elementowego (k ≤ n) nazywamy każdy podzbiór k-elementowy tego zbioru.
Liczba kombinacji k-elementowych ze zbioru n-elementowego wynosi:
![]()
Przykład: Patrz symbol Newtona.
| Wariacje bez powtórzeń |
Wariacje bez powtórzeń k-elementową ze zbioru n-elementowego (k ≤ n) nazywamy każdy k-wyrazowy ciąg różnych elementów tego zbioru
Liczba wariacji bez powtórzeń k-elementowych ze zbioru n-elementowego:
![]()
Jeżeli z określonych elementów mamy wybrać kilka, tak, że nie będą się one powtarzały, ale odgrywa rolę kolejność wybranych elementów , wówczas należy skorzystać z wariacji bez powtórzeń. Na przykład mamy do dyspozycji 9 kulek, na których znajdują się cyfry od 1 do 9. Ile możemy ułożyć liczb czterocyfrowych, losując kolejno bez zwracania 4 kulki? Podstawiając n = 9, k = 4 otrzymujemy 3024 możliwości. Gdyby kolejność wylosowanych cyfr nie odgrywała roli wówczas musielibyśmy rezultat podzielić przez 4! czyli 24, otrzymując 126.
| Wariacje z powtórzeniami |
Wariacją k-elementową z powtórzeniami ze zbioru n-elementowego (k ≤ n) nazywamy każdy k-wyrazowy ciąg różnych lub nieróżniących się elementów tego zbioru.
Liczba wariacji z powtórzeniami k-elementowych ze zbioru n-elementowego:
![]()
Jeżeli z określonych elementów mamy wybrać kilka i może się zdarzyć, że wybrane elementy będą się powtarzały, wówczas należy użyć wariacji z powtórzeniami. Na przykład: na ile sposobów możemy uzyskać różne wyniki, przy rzucie dwiema różnymi kostkami? Podstawiając n = 6 i k = 2 otrzymujemy 36 sposoby. Może się tak zdarzyć, że na obu kostkach wypadnie ta sama liczba oczek, zatem uznajemy, że elementy mogą się powtarzać. W tego typu zadaniach należy wiedzieć, że aby odpowiedź była poprawna zakładamy, że te same układy oczek, ale na różnych kostkach, dają inne wyniki, np. (1, 4) i (4, 1). W pierwszej sytuacji 1 wypadła na pierwszej kostce natomiast 4 na drugiej. W drugiej sytuacji było odwrotnie.
Kombinatoryka posługuje się terminologią nie występującą w innych działach matematyki, stąd pozorna jest od niej odrębna. Ale jak większość rzeczy w matematyce, ta odrębność jest tylko pozorna.
I to w zasadzie z grubsza cała teoria. Prawdziwe schody zaczynają się na zadaniach. Jak mi się bardzo zechce to podam rozwiązania. A może to wyglądać tak:
| Przykładowe zadania |
©2007-2010 Łukasz Ługowski, Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii nr 2 „KĄT”;
Wykonanie:
Licencja Creative Commons
Podziękowania:
Marcin Binkiewicz,
Gosia Berłożecka,
Daria Chmiel,
Kasia Gajewska,
Przemek „Komin” Gemeinert,
Karolina Górska,
Małgosia Greczyńska,
Olka Grodzka,
Marzanna Gryszkiewicz,
Iza Jańta,
Joanna Konopczyńska,
Ola Kruk,
Anna Kucharska,
Elżbieta Kucińska,
Maciej Kwiatkowski,
Lina,
Emilia Lipińska,
Karolina Lipińska,
Marlena Malesa,
Kamil Mróz,
Milena „Mroczek” Najdek,
Marcin „Janek” Nawój,
Krzysiek Pilawski,
Ruda,
Agnieszka „Anevie” Rudnicka,
Sid,
Paweł Skup,
Blanka Sobczyńska,
Sebastian Stanisławiak,
Jacek „Bartek” Szulczewski,
Adriana Wasik,
Magda Wojciechowska,
Zuzia
& „KĄTowi” przyjaciele
Zdjęcia, rysunki i obrazy należą do uczniów i pracowników MOSu „KĄT”; kilka przyjaciół i znajomych