W naszych rozważaniach związanych z możliwością dokonywania działań na wektorach ograniczymy się do dodawania i odejmowania wektorów. Przy czym skupimy się w tej części na metodzie graficznej.
Przede wszystkim powinniśmy sobie już na wstępie uświadomić, że dwa wektory równoległe względem siebie o takiej samej długości i takim samym zwrocie będziemy traktowali jako sobie równe.
Natomiast dwa wektory równoległe względem siebie o takiej samej długości ale przeciwnym zwrocie będziemy nazywali wektorami przeciwnymi.
Wszystkie działania jakie tutaj przeprowadzimy sprowadzają się do jednego schematu.
Mianowicie przesuwamy wektor dodawany w celu odpowiedniego połączenia ale tak by jego
obraz po przesunięciu był równoległy w stosunku do tego wyjściowego. Tak przesunięty
wektor łączymy jego początkiem z końcem tego do którego go dodajemy.
Łatwiej to pokazać niż napisać :)
Dodawanie dwóch wektorów równoległych względem siebie.

Start:
Mamy dwa wektory leżące na jednej prostej. Mają ten sam kierunek, takie same zwroty
ale różne długości. Są też w różnych miejscach umocowane.
Krok 1:
Dla czystości rysunku wektor
narysowaliśmy jeszcze raz dokładnie pod jego pierwowzorem. Wektor
przesunęliśmy równolegle i jego początek połączyliśmy z końcem wektora
.
W ten sposób otrzymaliśmy wektor wypadkowy będący ich sumą
.
Krok 2:
Tym razem narysowaliśmy pod spodem wypadkowy wektor czyli wynik przeprowadzonego dodawania
.
Wektory na płaszczyźnie możemy przesuwać równolegle. W ten sposób nie zmieniamy wektora. Wszystkie przedstawione kroki mogliśmy wykonać na jednej prostej w części start ale obraz by stracił na czytelności.
Dodawanie wektorów równoległych ale przeciwnych względem siebie.

Start:
Mamy dwa wektory leżące na płaszczyźnie. Mają ten sam kierunek (czyli są względem
siebie równoległe), przeciwne zwroty i różne długości. Są też w różnych miejscach umocowane.
Rozwiązanie:
Dla czystości rysunku wektor
narysowaliśmy jeszcze raz dokładnie pod jego pierwowzorem. Wektor
przesunęliśmy równolegle i jego początek połączyliśmy z końcem wektora
.
W ten sposób otrzymaliśmy wektor wypadkowy będący ich sumą
.
Dodawanie dwóch wektorów prostopadłych względem siebie.
Podczas dodawania wektorów zawsze koniec pierwszego wektora łączymy z początkiem drugiego wektora. Ważne jest to by wektory łączyć (dodawać) po ich równoległym względem pierwowzorów przesunięciu. Nie wolno wykonywać obrotów.

W wyniku dodawania uzyskaliśmy wektor wypadkowy
.
Dodawanie trzech dowolnie leżących wektorów.
Korzystając z metody dodawania wektorów jako metody odpowiedniego łączenia strzałek możemy wykonać działania dla dowolnej ich liczby. Poniżej zilustrujemy to dla trzech wektorów, czyli wykonamy działanie:


Droga a przemieszczenie „KĄT” Fizyka
Ponieważ wprowadzamy w tym temacie pojęcie wektora (przemieszczenie)
koniecznie trzeba przećwiczyć w jaki sposób składają (dodają) się wektory w celu
wyznaczenia tego, który jest wypadkowym. Pomocna w tym może być poniższa symulacja:
»»»
Dodawanie wektorów
..:: Kinematyka :: Spis treści ::..
..:: Spis treści :: Kinematyka ::..
»»»
Względność ruchu
Część I
»»»
Położenie względem układu współrzędnych
Część II
»»»
Droga a przemieszczenie
Część III
»»»
Działania na wektorach
Część IV
»»»
Szybkość w ruchu jednostajnym prostoliniowym
Część V
»»»
Prędkość średnia i chwilowa
Część VI
»»»
Przyspieszenie, jego wartość
Część VII
»»»
Przyspieszenie średnie i chwilowe
Część VIII
»»»
Wykresy ruchu
Część IX
»»»
Równania ruchu
Część X
»»»
Przyspieszenie i prędkość jako wektory
Część XI
»»»
Prędkość liniowa w ruchu po okręgu
Część XII
»»»
Przyspieszenie w ruchu po okręgu
Część XIII
»»»
Prędkość kątowa w ruchu po okręgu
Część XIV
Jeśli masz jakieś uwagi, pytania odnośnie tego działu skorzystaj z odpowiedniego
forum
KINEMATYKA
©2007-2010
Licencja Creative Commons