Reedukacja

WPROWADZENIE

Powodzenie w radzeniu sobie z wymaganiami szkoły jest sprawą najważniejszą dla przebiegu rozwoju dziecka i całego jego przyszłego życia. Jednakże nie wszystkie dzieci są w stanie sprostać wyzwaniom uczenia się w sposób jaki proponuje szkoła. Zdarza się, że już od pierwszych dni pobytu w szkole mają one trudności w zaadaptowaniu się do specyficznych warunków nauczania i w wypełnianiu wymagań stawianych przez program oddziaływań szkolnych. Jeśli taki stan utrzymuje się przez czas dłuższy dochodzi wówczas do pojawienia się zjawiska niepowodzeń szkolnych. Utrzymujące się niepowodzenia szkolne wtórnie przyczyniają się do powstania różnorodnych zakłóceń w strukturach regulujących funkcjonowanie dziecka i w jego zachowaniu. Jednym z ważniejszych czynników wpływających na fakt zaliczenia dzieci do grupy uczniów doświadczających niepowodzeń szkolnych jest występowanie u nich specyficznych trudności w nauce.

Najnowsze badania neurologiczne wskazują, iż w przypadku zniszczenia pewnych ośrodków mózgowych dzieci cierpieć mogą na specyficzne powikłania - takie jak dyskalkulia czy akalkulia. Pierwsza z nich definiowana jest jako częściowa niezdolność do właściwego rozumienia i wykonywania zadań matematycznych, zaś druga jako pełna utrata zdolności liczenia. Nieznane są do końca ich przyczyny - o ich etiologii nadal prowadzona jest żywa dyskusja pomiędzy neuropsychologami. W grę wchodzić może wieloprzyczynowość tych zaburzeń. W praktyce przypadki czystej dyskalkulii trafiają się niezmiernie rzadko - na ogół jest ona połączona z pewnymi ograniczeniami dyslektycznymi.

Jednocześnie umiejętne stymulowanie i motywowanie uczniów mających problemy ze zrozumieniem matematyki prowadzi do znaczących postępów i wyrównywania poziomów wiedzy pomiędzy nimi a tzw. dziećmi zdolnymi.

Dotychczasowa praktyka pokazywała jednak, iż zarówno szkoła jak i rodzice niezmiernie rzadko podejmowali trud pomocy dzieciom dyskalkulicznym. Wynikało to często ze słabego przygotowania obu stron i nieumiejętności niesienia pomocy.

Niniejsza praca (tu odpowiednio kolejne rozdziały w rozwijanym dziale REEDUKACJA - przypisek nie spisek) przedstawia program pomocy uczniom z dyskalkulią w MOS "Kąt", koncentruje się na opisie sposobu diagnozowania i opracowywania wytycznych do pracy terapeutycznej dla uczniów. Odbiorcą programu są uczniowie z dyskalkulią oraz nauczyciele przedmiotów ścisłych i terapeuci.

MOS nr 2 "Kąt" w Warszawie jest miejscem dla dzieci i młodzieży sprawnej intelektualnie, która z pozaintelektualnych przyczyn nie odnajduje się w systemie szkoły tradycyjnej. Jest to placówka alternatywna, która oprócz funkcji edukacyjnej pełni również funkcję opiekuńcze i terapeutyczne. W ramach Ośrodka funkcjonuje Gimnazjum nr 138 oraz LXXXV Liceum Ogólnokształcące. Pod względem formalnym jest to więc idealne miejsce do tworzenia i realizowania programów dla uczniów ze specyficznymi trudnościami w nauce.

GÓRA         SZKOŁA