Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii nr 2 KĄT

TRYB I ZASADY KWALIFIKACJI ORAZ BADANIA DIAGNOSTYCZNE WYCHOWANKÓW

Kandydaci trafiają do "Kąta" różnymi drogami. Duża część to przyjaciele i znajomi osób już będących podopiecznymi. Wielu kandydatów pojawia się w ośrodku po dość licznych publikacjach prasowych, radiowych i telewizyjnych. Sporo przysyłają pedagodzy szkolni i poradnie psychologiczno-pedagogiczne. Zawsze liczba chętnych znacznie przekracza liczbę wolnych miejsc. W zasadzie nabór odbywa się dwa razy do roku: po zakończeniu semestru i roku szkolnego. W tym drugim przypadku organizowany jest również egzamin dla absolwentów podstawówek kandydujących do klas pierwszych. "Kąt" przyjmuje do tych klas w większości osoby, którym nie powiodło się w innych szkołach, w każdym roku zdarza się jednak zawsze niewielka grupka (od czterech do dwunastu kandydatów) osób potrzebujących ośrodka bez wcześniejszych doświadczeń negatywnych.

Dla nich jest organizowany wyżej wspomniany egzamin. Zdarza się również, że "Kąt" przyjmuje osoby bez zdanego egzaminu wstępnego (na przykład tych, którzy - mimo sprawdzonego potencjału intelektualnego - znaleźli się w wyniku nieszczęśliwego zbiegu okoliczności, choroby lub pomyłki w szkołach zasadniczych lub wieczorowych). Przyjęcie jest wówczas warunkowe, co oznacza istnienie wymogu pomyślnego uzupełnienia wspomnianego egzaminu w czerwcu następnego roku. Tylko wówczas liczy się uzyskana w LXXXV Liceum promocja do klasy programowo wyższej.

Corocznie powoływana jest w ośrodku Komisja Przyjęć. Pracuje ona w trzech etapach.

Pierwszym, w wyniku którego żegnamy się z większością kandydatów jest kontakt-rozmowa z psychologiem sprawdzającym potencjał intelektualny kandydata i stopień ewentualnych zaburzeń psychologicznych. Wtedy też rozstrzygana jest kwestia, czy młodemu człowiekowi pobyt w ośrodku i szkole pomoże, czy raczej zaszkodzi. Często bowiem motywacja kandydatów do przebywania i uczenia się w "Kącie" jest powierzchowna i wynika z chęci ułatwienia sobie pracy intelektualnej. Zdarza się zresztą, że przyjmowani są również i tacy kandydaci: chodzi znów o rodzaj integracyjności, o to, by nie tworzyć getta dla nieprzystosowanych. Ważna jest wówczas ocena psychologa i właśnie kryterium nieszkodzenia potencjalnemu podopiecznemu. Na tym etapie dla osób niepełnoletnich konieczna jest osobista i pisemna zgoda rodziców lub opiekunów na naukę w LXXXV Liceum. Kandydat zaś wypełnia najpierw kwestionariusz wywiadu, potem, podczas rozmowy weryfikuje najistotniejsze wątki w nim poruszone. Jest to jednocześnie pierwsza część diagnozy wstępnej. Ważne, że psycholog "Kąta" jest źródłem pierwszego kontaktu, spełnia funkcję mini poradni. Osoby nie przyjęte nie są odsyłane z kwitkiem. Dowiadują się dokąd mogą się udać ze swoimi dotychczasowymi kłopotami, co powinny z sobą zrobić, by zapobiec następnym. Ten etap (rozmowy psychologów ze spływającymi cały czas do ośrodka kandydatami) trwa praktycznie w ciągu całego roku szkolnego i gromadzi kandydatów do odbywających się tylko dwukrotnie pozostałych etapów.

Drugi etap to kontakt z (przynajmniej dwuosobową) komisją nauczycieli. Składa się on z krótkiego sprawdzianu pisemnego dotyczącego otaczającego świata i sprawdzającego potencjał szkolny kandydata oraz rozmowy na temat dotychczasowej kariery szkolnej, zainteresowań, sukcesów i porażek oraz źródeł i jednych, i drugich. Uzupełniona zostaje diagnoza wstępna zarysowana przez psychologa. W tym etapie Komisji Przyjęć bierze udział dyrektor szkoły: Nie ma wychowanka, z którym dyrektor nie odbyłby rozmowy wstępnej.

Trzeci etap to rozmowa z (także przynajmniej dwoma) wychowawcami-liderami. Dotyczy ona znów źródeł dotychczasowych niepowodzeń szkolnych, służy jednak bardziej spenetrowaniu sytuacji rodzinnej i osobistej kandydata. Następuje kolejne uzupełnienie diagnozy wstępnej.

Decyzja o przyjęciu tych, a nie innych kandydatów zapada podczas plenarnego spotkania wszystkich członków Komisji Przyjęć. Zapada ona w wyniku dyskusji a następnie głosowania, w którym głos decydujący należy do dyrektora. Powstaje wówczas również kompletna diagnoza wstępna dotycząca przyszłego podopiecznego "Kąta". Zawiera wynikające z dotychczasowego rozpoznania zalecenia do pracy dydaktycznej i wychowawczej oraz terapeutycznej tudzież ewentualnie dodatkowe warunki wymagające spełnienia.

Przez pierwsze dwa tygodnie wychowanek pracuje według ramowych nie zindywidualizowanych jeszcze założeń kontraktu wstępnego. Do zindywidualizowania kontraktów konieczna jest pogłębiona diagnoza wychowanka. Jest ona możliwa dopiero po wnikliwej analizie jego pobytu w ośrodku. Do pierwszej próby jej dokonania zobowiązany jest odpowiedni wychowawca-lider. Dokonuje on obserwacji uczestniczących na prowadzonych przez siebie zajęciach socjoterapeutycznych, hospituje lekcje szkolne, przeprowadza cykl rozmów indywidualnych, przeprowadza uzupełniane na bieżąco wywiady z rodzicami (opiekunami). W wyniku tych działań po dwóch tygodniach pobytu wychowanka w ośrodku powstaje zrąb kontraktu indywidualnego a po miesiącu jego pierwsza wersja. W odróżnieniu od nie negocjowalnych nie zindywidualizowanych kontraktów wstępnych ta wersja kontraktu indywidualnego może podlegać modyfikacjom drogą negocjacji. Kontrakt indywidualny jest podstawowym narzędziem działania podczas całego pobytu wychowanka w ośrodku, stanowiąc wynik prawidłowej (bądź nie) diagnozy rodzaju i poziomu jego zaburzeń, oceny jego sukcesów i porażek. Innym typem kontraktu indywidualnego jest dyktat tworzony w sytuacji grożącej wychowankowi relegacją. Stanowi on rodzaj zobowiązania dotyczącego przestrzegania norm obowiązujących w szkole i ośrodku, ale zdarza się, że poza ten zakres daleko wykracza (choćby w sytuacji, w której konieczne jest, by podopieczny podjął terapię poza ośrodkiem lub by naprawił wyrządzoną komuś szkodę itp.)

Poniższy tekst w całości był publikowany we wcześniejszych wersjach serwisu szkolnego.

GÓRA         START